تبليغاتX
بی ایوان

پشت سرم درياست

            فراموش مي­كنم

حالم خوب است

را

فراموش مي­كنم

و فقط

آخرين بار

كجا گذاشتمش...؟

+ نوشته شده در  چهارشنبه پنجم تیر 1387ساعت 13:9  توسط آرش سالار  | 

 

 

 

سینه سرخ ها

نشان انفجار آواز بر سینه هاشان

از میدان مین مهاجرت میکنند....

 

پسرک داشت دنبال پروانه می دوید

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و یکم خرداد 1387ساعت 0:46  توسط مهدی ایمانی مهر  | 

گاهي وقتها پرنده­اي روي شانه­ام مي­نشيند

و توي گوشم پچ پچ مي­كند

بي اختيارگرم سرودن مي­شوم

 

پرنده مي پرد

اول روي سيم هاي مخابرات

بعد بي آنكه نگاه كند به افق

روي صدا

 

من نقطه مي گذارم

من...

 

      فريب خورده­ام

پرنده عطرت را برده است...

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1387ساعت 14:52  توسط آرش سالار  | 

از اينجا كه بخت با جناب آقاي مهدي ايماني­مهر و سركار خانم الهام خير انديش همراه بود و ايشان را پروردگار كون و مكان به حضور خواست تا از نزديك سپاس وي به جاي آورند و دست سركار خانم نرگس حسن­لي در اين روزهاي خطير به قلم نمي­رود و از آنجا كه اين خواست بي­ايوان نيست كه خوانندگان عزيز خود را مايوس كند از بس كه جان ندارد- چراكه از گوشه و كنار دوستان ياد آوري­هايي مبني بر به روز كردن آن به جمع نويسندگان مي­دهند- اینجانب براي بار دوم جسور مي­شوم و شعر ديگري را از اين بنده حقير سراپا تقصير در پست بعدي روبه روي دل روشن بين شما از گلوي تحرير به رشته لايتناهي عددهاي صفر و يك درمي­آورم!

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1387ساعت 14:50  توسط آرش سالار  | 

اگر از خواب دوشين

            برخاسته باشم

كه بروم

به چنان روزي

كه چشم چپ و راست

            هم سوي نور نباشند

و نگردند بر يك مرام

اگر از خواب

سوار بر شش اسب شوم

كه از شش جهت

در زادگاه بادهاي موسمي

                  به هم برسم

كاشكي هرگز از چنين خواب خيسي

            برنخاسته باشم

كه در گاهنامه عمر دراز

از اضطراب تشنگي

عروسكي بذله گو ساخته­ام ...

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم اردیبهشت 1387ساعت 15:10  توسط آرش سالار  | 

 

 همین که نبض انگشتان‌ات

روی گردنم بپرد

دست گیرم می‌شود    خوابت برده

حتا می‌توانم بترسم

     از این‌که جان‌ات  در برود...

 

آن وقت

تمام دختران جهان را بغل خواهم کرد

                            و از نبودن‌ات      هق هق.

 

خوابم نمی‌برد...

شعرم می‌آید و نمی‌شود بنویسمش....

تکان بخورم        بیدار می‌شوی.

+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم فروردین 1387ساعت 21:20  توسط مهدی ایمانی مهر  | 

 

 

این اتفاق

بهانه ی خوبی برای چشم بود

           که بچرخد و

                   بمیرد

                           روی گل کنج فرش...

      زنبوری که از مقابل چشمان تو      در عکس

                                                     به زمین افتاد.

                                             

                                              بهار ۱۳۸۴

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم اسفند 1386ساعت 17:19  توسط مهدی ایمانی مهر  | 

درﱠهای تو فرومی­غلتید

و فرو نمی­کشید خاکی که سایه درخت ندیده بود

بوی ثروت نشنیده بود

و "نگاه" بان تو نبود

 

پیله درید جاده ابریشم

و باقی ماند خاکستر اطراقی

           زیر خیمه­های باد

تا با هم سفری دیگر

با  مرکبی دیگر

بر تاریکی­های خجسته خیال

برای رفتن از این شهر

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه چهاردهم بهمن 1386ساعت 8:50  توسط آرش سالار  | 

 

تهران را با «طای دسته دار» که بنویسی

بر می گردم به کوچه باغ خاکی

                            خانه پدری

سه نسل   ریشم را می تراشم و

                                   همانجا

                 از روبروی آینه جم نمی خورم

                  تا دق الباب آمدنت...

 

... کل می کشند و

   سرمه و سرخاب می کشند و

   توی لباس دامادی    پدرم    چقدر شبیه من بود.

   آنقدر منتظر چیزی بود

    که چند سال بعد 

   درست   وسط میدان انقلاب

                           دارش زدند

                            حول خیال و حوالی دروازه دولت امروز!

 

گفته بودم که از روبروی آینه جم نمی خورم

قهوه قجری     به سلامتی کلاه پهلوی

فنجان من به لب رسیده

          تا دق الباب آمدنت

 

                            بهار ۱۳۸۲

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و ششم دی 1386ساعت 19:55  توسط مهدی ایمانی مهر  | 

خط می­دهد این سکه مفرغی

                    در تردید آفتاب

                           هنگامه پگاه

می­سوزاند یال انبوه شیر نری که چشمان من بود

و پشت پیشانی بلندت

محبوب من!

خیال زمینی که گندمهایش سبز مانده­است...

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه پنجم دی 1386ساعت 21:49  توسط آرش سالار  |